Praskie atelier w kamienicy
– rytm, recykling i światło
Niewielkie mieszkanie w przedwojennej kamienicy na warszawskiej Pradze zostało zaprojektowane dla samotnej singielki — graficzki lubiącej klimat vintage, osoby barwnej, niezależnej i głęboko zakorzenionej w miejskim, alternatywnym stylu życia. To przestrzeń, która miała być nie tylko miejscem do życia, ale również osobistym atelier, tłem dla spotkań z przyjaciółmi i codziennego miejskiego rytmu — dzielonego z kotem.
Estetyka opiera się na idei re-use i slow designu. Meble z drugiego obiegu, odrestaurowane elementy, vintage’owe detale oraz materiały z historią budują niepowtarzalny charakter wnętrza. Nic nie jest tu przypadkowe, ale też nic nie jest przesadnie „idealne” — niedoskonałości stają się atutem, a ślady czasu dodają głębi i autentyczności.
To wnętrze jest odzwierciedleniem stylu życia swojej właścicielki: miejskiego, świadomego, kreatywnego i wolnego. Kameralne, ale wyraziste. Proste, ale pełne treści. Mieszkanie, które żyje razem z nią.
Projekt świadomie wykorzystuje potencjał starej kamienicy: wysokie sufity, duże okna i naturalne światło. Wnętrze łączy funkcję salonu i sypialni, tworząc elastyczną, otwartą przestrzeń, którą można łatwo dostosować do różnych scenariuszy dnia — pracy twórczej, odpoczynku czy wieczornych spotkań.
Kolorystyka pozostaje stonowana, z wyraźnymi, artystycznymi akcentami — grafikami, plakatami, tekstyliami i światłem. Naturalne drewno, stal, ceramika i len współgrają z zielenią roślin, które wypełniają wnętrze i podkreślają ekologiczne podejście właścicielki. Przestrzeń została zaprojektowana także z myślą o kocie — z miejscami do obserwacji, wspinania i spokojnego odpoczynku.